Τετάρτη

ΩΡΑ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΟΜΟΨΥΧΙΑ

Posted by ΠΑΥΛΟΣ ΣΑΡΑΚΗΣ On 1:38 μ.μ.



ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΓΩΓH   

Γράφει ο Παύλος Σαράκης.  

Ποινικολόγος                             


Σε προηγούμενο άρθρο μου
διατύπωνα τους προβληματισμούς μου για την έκβαση της διαπραγμάτευσης στο Eurogroup της 16ης Φεβρουαρίου. Η αισιοδοξία ήταν διάχυτη στην κυβέρνηση αλλά και σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Όλοι πίστευαν ότι η διαπραγμάτευση θα εξελιχθεί θετικά «παίρνοντας ανάσα». Απόδειξη η πρωτοφανής για τις συνθήκες άνοδος στο χρηματιστήριο.

Η διαπραγμάτευση όμως στο Eurogroup διεξήχθη τελικά σε εχθρικό κλίμα για την ελληνική πλευρά. Μία «αποπνικτική» ατμόσφαιρα που έντεχνα δημιούργησε ο Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε και οι δορυφόροι του. Επεδίωξαν και επιδιώκουν να «σφυροκοπήσουν» την ελληνική αντιπροσωπεία, που τόλμησε να θέσει για πρώτη φορά σε αυτόν τον κορυφαίο Ευρωζωνικό θεσμό, ζήτημα αλλαγής οικονομικής πολιτικής στην Ευρώπη.

Η πολιτική της λιτότητας υποτίθεται ότι βελτιώνει τα δημοσιονομικά των κρατών – εταίρων αλλά στην πραγματικότητα θρυμματίζει την κοινωνική τους συνοχή και υποδουλώνει τη βούλησή τους. Μια τακτική που εξυπηρετεί εξόφθαλμα και μοναδικά την ηγεμονική γεωπολιτική στρατηγική της Γερμανίας, βάλλοντας ευθέως κατά του οράματος μίας ενωμένης Ευρώπης του Δικαίου, της Ευημερίας και της Δημοκρατίας. Η οικονομική ύφεση – κρίση υποκρύπτει την σύγχρονη γεωπολιτική φιλοσοφία της Γερμανίας, που επανήλθε δριμύτατη και ρεβανσιστικά, μετά την ενοποίησή της το 1989.

Ίδιον των τευκτόνων ο εγωκεντρισμός και ο ηγεμονισμός. Πιστεύουν ότι είναι η ιστορική τους ευκαιρία να ηγεμονεύσουν σε μία Ευρώπη που έχει παρακμάσει ηθικά, πολιτιστικά και οικονομικά. Εκνευρίζονται σφόδρα όταν ο συνομιλητής τους αποκαλύπτει τις μύχιες σκέψεις τους, τους κρυφούς τους πόθους. Προτιμούν οι άλλοι να ξέρουν αλλά να μην ομιλούν. Και σε κάθε περίπτωση να μην αντιδρούν.

Η ελληνική πλευρά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μιλάει πολιτικά. Η πρότασή της είναι η αναθεώρηση της πολιτικής λιτότητας που πλήττει τις ευρωπαϊκές κοινωνίες και βαθαίνει την οικονομική ύφεση. Οι άλλοι επιμένουν να κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν. Απαιτούν οικονομικοτεχνικές προτάσεις στο πλαίσιο των δεσμεύσεών μας. Στη δική τους βάση δηλαδή, σε αυτή της ατζέντας της Γερμανικής πολιτικής. Μα αυτή την πολιτική θέλουμε να αλλάξουμε, γι’ αυτό αλλάζουμε τη βάση της διαπραγμάτευσης. Οικονομικοτεχνικές προτάσεις έχουμε σε άλλη βάση όμως, σε άλλη πολιτική. Αυτή που βιώνουμε τώρα, απέτυχε παταγωδώς και πολυεπίπεδα. Γι’ αυτό οι Γερμανοί εκνευρίζονται, θυμώνουν και πεισμώνουν. Οι Ευρωπαίοι πολίτες αγωνιούν, περισσότερο για το «που το πάνε οι Γερμανοί» παρά για το «πως πάνε τα οικονομικά των Ελλήνων». Αυτοί οφείλουν απαντήσεις, εδώ και τώρα. Οι Ευρωπαϊκές κοινωνίες, σε αντίθεση με τις κυβερνητικές τους ηγεσίες, συντάσσονται με την Ελληνική πλευρά, γιατί αντιλαμβάνονται πλήρως την πολιτική διάσταση της διαπραγμάτευσης.

Εκτός όμως από αυτά που συμβαίνουν στο Eurogroup υπάρχει και η εσωτερική πραγματικότητα. Και αυτή δεν είναι ευχάριστη. Παράδειγμα τα έσοδα, αλλά και τα υπόλοιπα δημοσιονομικά μεγέθη δεν πάνε καλά. Η κυβέρνηση πιέζεται στο εσωτερικό μέτωπο, ενώ στο εξωτερικό οδηγείται σε μακρόβιες διαπραγματεύσεις. Η κυβέρνηση έχει βέβαια πολιτικές και επικοινωνιακές εφεδρείες, αφού μεγάλα τμήματα του εκλογικού σώματος αποδέχονται και αρκούνται στο πρόταγμα της αισιοδοξίας, της αξιοπρέπειας και της εθνικής υπερηφάνειας. Για πόσο όμως θα αποδέχονται και θα αρκούνται συναισθηματικά; Και με ποιό τρόπο θα συντηρηθούν αυτές οι πολιτικές και επικοινωνιακές εφεδρείες;

Αυτά είναι πλέον τα βασικά ερωτήματα, όντας σχεδόν βέβαιο μετά τις τελευταίες εξελίξεις, ότι οι δημοσιονομικές πολιτικές θα παραμείνουν αυστηρές είτε γιατί θα το επιβάλουν οι δανειστές, είτε γιατί δεν θα υπάρχει ρευστότητα στην αγορά. Οι μεταβολές χρειάζονται χρόνο, χρήμα και πάνω απ’ όλα εθνικό στρατηγικό σχέδιο.

Θα είναι αρκετό το δόγμα «άρτον και θεάματα» για να πειστούν τα θύματα των πολιτικών λιτότητας να κάνουν υπομονή και να συνεχίσουν να στηρίζουν την κυβέρνηση και τον όποιον σχεδιασμό αυτής ή θα διαρραγεί (για μία ακόμα φορά) το εσωτερικό κοινωνικό μέτωπο; Και τότε τι θα συμβεί; Η διαπραγματευτική μας θέση δεν θα κατακρημνιστεί; Το τίμημα δεν θα είναι βαρύ για όλους μας;

Η διαπραγμάτευση είναι εθνική, πατριωτική υπόθεση. Έτσι τη βλέπω, έτσι τη νιώθω. Ο Διονύσιος Σολωμός έγραψε «Το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό ότι είναι αληθές». Αληθινός πατριώτης είναι εκείνος που προτάσσει το εθνικό συμφέρον και όχι το στείρο κομματικό. Εξάλλου τα κόμματα οφείλουν να υπηρετούν τα εθνικά συμφέροντα και όχι ιδιοτελή που εκπορεύονται από την άσκηση της εξουσίας. Αλλιώς θα καταδικαστούν μία για πάντα στη συνείδηση των πολιτών.

Τώρα, είναι ώρα για εθνική συσπείρωση και ομοψυχία, όσο ποτέ άλλοτε στα μεταπολιτευτικά χρονικά. Κρίνεται το μέλλον μας, απαιτείται υψηλό αίσθημα ευθύνης απ’ όλους. Οι στιγμές και οι συνθήκες επιβάλλουν τη συγκρότηση Εθνικού Συμβουλίου για τη Διαπραγμάτευση με συμμετοχή όλων των υπεύθυνων πολιτικών δυνάμεων. Μικρών και μεγάλων. Με συμμετοχή ακόμη και εξωκομματικών προσωπικοτήτων που διαθέτουν γνώσεις και εμπειρία, ώστε να συνεισφέρουν. Αυτή πρέπει να είναι η πρώτη πρωτοβουλία του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου. Για να κερδίσουμε αυτή τη διαπραγματευτική μάχη, πρέπει να εξασφαλιστεί η εθνική ομοψυχία, το αρραγές του εσωτερικού κοινωνικού μετώπου. Μας χωρίζουν πολλά και σπουδαία με τη βασική πολιτική ιδεολογία της Κυβέρνησης. Θα είμαστε αντιμέτωποι σε πολιτικές της επιλογές στην εσωτερική διακυβέρνησή της. Είμαστε – και πρέπει – όμως ενωμένοι στην εθνική υπόθεση της διαχείρισης του δημοσίου χρέους και της ανάκτησης της αξιοπρέπειάς μας.

Όλοι οι πολιτικοί κρίνονται από την Ιστορία. Για τη γενναιοψυχία τους αλλά και για τη μικροψυχία τους. Ας αναλάβουν άπαντες - επιτέλους - τις ευθύνες τους απέναντι στους Έλληνες και την Ιστορία. Ας παύσουν να σπέρνουν υστερόβουλα τη διχόνοια. Ας συμβάλλουν στην εθνική ομοψυχία, τώρα! Πάνω απ’ όλα και όλους Η ΕΛΛΑΔΑ!

Αθήνα, 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2015














 
www.sarakis.gr